Παρακαλώ συνδεθείτε ή εγγραφείτε κάνοντας κλικ εδώ... Η εγγραφή είναι εντελώς δωρεάν και επιτρέπει την καλύτερη παρακολούθηση του φόρουμ

 
Παρακαλούμε συνδεθείτε ή εγγραφείτε.


Αποστολέας Θέμα: Ποιήματα... άγγιγμα ψυχής  (Αναγνώστηκε 1320 φορές)

Αποσυνδεδεμένος Φανή

  • Πολύγραφος Δημιουργός
  • ****
  • Το τέλος της υπομονής είναι η σωτηρία
    • Loved
Ποιήματα... άγγιγμα ψυχής
« στις: 19 Απρ 2017, 14:29 »
Σ’ αγαπώ (Μυρτιώτισσα)


Σ’ αγαπώ, δεν μπορώ
τίποτ’ άλλο να πω
πιο βαθύ, πιο απλό
πιο μεγάλο!

Μπρος στα πόδια σου εδώ
με λαχτάρα σκορπώ
τον πολύφυλλο ανθό
της ζωής μου

Τα δυο χέρια μου, να…
στα προσφέρω δετά
για να γείρεις γλυκά
το κεφάλι

Κι η καρδιά μου σκιρτά
κι όλη ζήλια ζητά
να σου γίνει ως αυτά
προσκεφάλι

Ω μελίσσι μου, πιες
απ’ αυτόν τις γλυκές
τις αγνές ευωδιές
της ψυχής μου!

Σ’ αγαπώ τι μπορώ
ακριβέ να σου πω
πιο βαθύ, πιο απλό
πιο μεγάλο;
Τον άνθρωπο πρέπει να τον γνωρίσεις για να τον αγαπήσεις. Τον Θεό πρέπει να τον αγαπήσεις για να Τον γνωρίσεις.

Αποσυνδεδεμένος Φανή

  • Πολύγραφος Δημιουργός
  • ****
  • Το τέλος της υπομονής είναι η σωτηρία
    • Loved
Τον άνθρωπο πρέπει να τον γνωρίσεις για να τον αγαπήσεις. Τον Θεό πρέπει να τον αγαπήσεις για να Τον γνωρίσεις.

Αποσυνδεδεμένος Φανή

  • Πολύγραφος Δημιουργός
  • ****
  • Το τέλος της υπομονής είναι η σωτηρία
    • Loved
Απ: Ποιήματα... άγγιγμα ψυχής
« Απάντηση #2 στις: 21 Απρ 2017, 20:46 »
Θοδωρής Βοριάς

Μια ηλιαχτίδα

Μια ηλιαχτίδα τον τοίχο να εμβολίσει,
να διαπεράσει και τη μοίρα μας
που ξεχάστηκε στον πίνακα ανακοινώσεων.

Πόρτες και διάδρομοι είναι το τηλέφωνο.
Στοίχειωσε το κουδούνισμά του.

… Μια ηλιαχτίδα να ελευθερωθούμε.
Μονάχα να περάσει μέσα μας,
να μας πυρώσει,
να λιώσει το δεσμοφύλακα,
τη νοοτροπία μας.


Από τη συλλογή "Το τρύπιο ταβάνι" (2005) του Θοδωρή Βοριά
Τον άνθρωπο πρέπει να τον γνωρίσεις για να τον αγαπήσεις. Τον Θεό πρέπει να τον αγαπήσεις για να Τον γνωρίσεις.

Αποσυνδεδεμένος Φανή

  • Πολύγραφος Δημιουργός
  • ****
  • Το τέλος της υπομονής είναι η σωτηρία
    • Loved
Απ: Ποιήματα... άγγιγμα ψυχής
« Απάντηση #3 στις: 28 Απρ 2017, 20:39 »
Τα πάθη της βροχής (Κική Δημουλά)


Εν μέσω λογισμών και παραλογισμών
άρχισε κι η βροχή να λιώνει τα μεσάνυχτα
μ’ αυτόν τον πάντα νικημένο ήχο
σι, σι, σι.
Ήχος συρτός, συλλογιστός, συνέρημος,
ήχος κανονικός, κανονικής βροχής.

Όμως ο παραλογισμός
άλλη γραφή κι άλλην ανάγνωση
μού’ μαθε για τους ήχους.
Κι όλη τη νύχτα ακούω και διαβάζω τη βροχή,
σίγμα πλάι σε γιώτα, γιώτα κοντά στο σίγμα,
κρυστάλλινα ψηφία που τσουγκρίζουν
και μουρμουρίζουν ένα εσύ, εσύ, εσύ.

Και κάθε σταγόνα κι ένα εσύ,
όλη τη νύχτα
ο ίδιος παρεξηγημένος ήχος,
αξημέρωτος ήχος,
αξημέρωτη ανάγκη εσύ,
βραδύγλωσση βροχή,
σαν πρόθεση ναυαγισμένη
κάτι μακρύ να διηγηθεί
και λέει μόνο εσύ, εσύ, εσύ,
νοσταλγία δισύλλαβη,
ένταση μονολεκτική,
το ένα εσύ σαν μνήμη,
το άλλο σαν μομφή
και σαν μοιρολατρία,
τόση βροχή για μια απουσία,
τόση αγρύπνια για μια λέξη,
πολύ με ζάλισε απόψε η βροχή
μ’ αυτή της τη μεροληψία
όλο εσύ, εσύ, εσύ,
σαν όλα τ’ άλλα να’ ναι αμελητέα
και μόνο εσύ, εσύ, εσύ.
Τον άνθρωπο πρέπει να τον γνωρίσεις για να τον αγαπήσεις. Τον Θεό πρέπει να τον αγαπήσεις για να Τον γνωρίσεις.

Αποσυνδεδεμένος Φανή

  • Πολύγραφος Δημιουργός
  • ****
  • Το τέλος της υπομονής είναι η σωτηρία
    • Loved
Απ: Ποιήματα... άγγιγμα ψυχής
« Απάντηση #4 στις: 16 Μαι 2017, 20:57 »
Σπύρος Δόικας

Η κακοδαιμονία και η ευδαιμονία


Η κακοδαιμονία από την ευδαιμονία
δεν απέχει ούτε μισό βήμα

Γι’ αυτό απόλαυσε την κάθε στιγμή
γιατί κάθε στιγμή της ζωής
είναι ευδαιμονία

Ανεπανάληπτη
Τον άνθρωπο πρέπει να τον γνωρίσεις για να τον αγαπήσεις. Τον Θεό πρέπει να τον αγαπήσεις για να Τον γνωρίσεις.