Παρακαλώ συνδεθείτε ή εγγραφείτε κάνοντας κλικ εδώ... Η εγγραφή είναι εντελώς δωρεάν και επιτρέπει την καλύτερη παρακολούθηση του φόρουμ

Μωράκια

 
Παρακαλούμε συνδεθείτε ή εγγραφείτε.


Αποστολέας Θέμα: Η ΚΟΥΜΠΑΡΑ ΜΟΥ...  (Αναγνώστηκε 4435 φορές)

Αποσυνδεδεμένος stella

  • Πολύγραφος Δημιουργός
  • ****
  • Ωραία τα λες! 0
Απ: Η ΚΟΥΜΠΑΡΑ ΜΟΥ...
« Απάντηση #15 στις: 16 Σεπ 2008, 11:44 »
ΝΑ ΞΕΡΕΣ ΠΟΣΟ ΣΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ!!!!!!!!!!! MAMAMARIA
O ΘΗΛΑΣΜΟΣ ΘΕΛΕΙ ΥΠΟΜΟΝΗ...ΘΗΛΑΣΤΕ ΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙΤΕ....

Αποσυνδεδεμένος mamamaria

  • Διακεκριμένος Δημιουργός
  • *****
  • Ωραία τα λες! 54
    • Blank
Απ: Η ΚΟΥΜΠΑΡΑ ΜΟΥ...
« Απάντηση #16 στις: 16 Σεπ 2008, 11:51 »
Κι εσύ Στέλλα μου να 'ξερες πόσο με άγγιξε η ιστορία σου που διάβασα το πρωί... Γι αυτό και μ' έπιασε το παράπονο και άρχισα να σας λέω όλη την ιστορία μου...

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Κ

  • Διακεκριμένος Δημιουργός
  • *****
  • Ωραία τα λες! 0
  • Λατρευω τα κουκλιά μου!!!!!!
Απ: Η ΚΟΥΜΠΑΡΑ ΜΟΥ...
« Απάντηση #17 στις: 16 Σεπ 2008, 18:41 »
Οριστε?
Μα καλα, γιατι βαφτιζουν τοτε? Για να ειναι οι πρωταγωνιστες?

Αποσυνδεδεμένος zouzou_moo

  • Διακεκριμένος Δημιουργός
  • *****
  • Ωραία τα λες! 0
  • Τα χαμογελάκια σας,όλη μου η ζωή...
Απ: Η ΚΟΥΜΠΑΡΑ ΜΟΥ...
« Απάντηση #18 στις: 16 Σεπ 2008, 21:38 »
Οριστε?
Μα καλα, γιατι βαφτιζουν τοτε? Για να ειναι οι πρωταγωνιστες?


Μάλλον για να λένε ότι κάτι έκαναν... :Confused2: :Confused2: :Confused2:



Αποσυνδεδεμένος mamamaria

  • Διακεκριμένος Δημιουργός
  • *****
  • Ωραία τα λες! 54
    • Blank
Απ: Η ΚΟΥΜΠΑΡΑ ΜΟΥ...
« Απάντηση #19 στις: 17 Σεπ 2008, 10:24 »
Δεν ξέρω, κορίτσια, γιατί βαφτίζουν. Πάντως η δικιά μου ήταν μια χαρά στην αρχή. Μετά κάτι έγινε, το οποίο ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΡΩ και πολύ θα ήθελα να το μάθω και στράβωσε. Όπως και να 'χει όμως δεν συμπεριφέρεσαι έτσι απέναντι σ' ένα παιδάκι, πόσο μάλλον στο βαφτιστήρι σου.

Αποσυνδεδεμένος pan

  • Πολύγραφος Δημιουργός
  • ****
  • Ωραία τα λες! 0
  • Τα παιδιά μας δίνουν νόημα στη ζωή μας!!!
Απ: Η ΚΟΥΜΠΑΡΑ ΜΟΥ...
« Απάντηση #20 στις: 17 Σεπ 2008, 11:19 »
Θα μπορούσε τουλάχιστον να είχε κρατήσει μια σχέση με το βαφτιστήρι της και εσένα ας μην σου μιλούσε. Στο κάτω κάτω το παιδί δεν φταίει σε τίποτα.
Δεν μπορώ να καταλάβω πως σκέφτονται ορισμένοι...
url]

Αποσυνδεδεμένος angi

  • Ικανοποιητικός Δημιουργός
  • **
  • Ωραία τα λες! 0
Απ: Η ΚΟΥΜΠΑΡΑ ΜΟΥ...
« Απάντηση #21 στις: 13 Νοε 2009, 13:57 »
Ρε κοριτσια διαβασα αυτα που γραψατε και μπορω να πω οτι δεν φρικαρα καθολου, περασα και εγω κατι αναλογο με την κουμπαρα μου , αυτη που μας παντρεψε.
οταν καναμε ετοιμασιες για τον γαμο ειχαμε κουμπαρα την κολλητη μου απο το λυκειο, ειμασταν μαζι 10 χρονια αλλα κατι εγινε που ακομα και τωρα δεν το ξερω και δεν με ενδιαφερει πια να το μαθω,
ετσι απλα μας ειπε οτι δεν θελει να μας παντρεψει και μειναμε χωρις κουμπαρους, τοτε μας προτεινε ενα συγγενικο μας ζευγαρι ( ο ξαδερφος μου με την γυναικα του ) να μας παντρεψει, μιας και καναμε πολυ παρεα δεχτηκαμε και εγιναν ολα οπως ειχαμε κανονισει,
η δευτερη κουμπαρα μου ηταν καλη κοπελα και τα βρησκαμε μεταξυ μας, εξοδοι, διακοπες, ψωνια και αλλα τετοια μιας και ηταν και αυτοι φρεσκοπαντρεμενοι  αλλα τελικα αποδειχτηκε μεγαλη π..............γιατι?
γιατι πολυ απλα οταν περασαμε μια ασχημη φαση στην αρχη του γαμο μας με τον αντρα μου αυτη βρηκε την ευκαιρια να τα ριξει στον αντρα μου χωρις καμια ενοχη, :yikes: :yikes:
βεβαια ο αντρας μου μου το ειπε αμεσως και την καναμε περα χωρις δευτερη σκεψη αλλα  δεν ξεραμε πως θα το πουμε στον ξαδερφο μου και κουμπαρο μου ,
  ομως  οπως λεει η παροιμια ο θεος φυλαει τον κλεφτει φυλαει και τον νοικοκοιρη, δεν κρατεισε για πολυ η χαρα της διοτι δεν το εκανε μονο στον αντρα μου αλλα σε καμποσους ακομα που ειχαν μεγαλο στομα,
και ηρθε στα αυτια του ξαδερφου μου, ε τι να σας πω, απλα αρνηθηκε τα παντα και ζηταγε και τα ρεστα μαλιστα,
την εστειλε στην μανα της με ενα μπερντακι ξυλο γιατι αυτος δουλευε 2 δουλειες για της τα φερνει ολα και αυτη τον δουλευε
το συμπερασμα το δικο μου ειναι οτι για να κανω παλι φιλη καποια θα περασει απο σαραντα κυματα και ποτε δεν θα ειμαι σιγουρη οτι δεν με δουλευει και μενα
 ;)



Αποσυνδεδεμένος Ελιζώ

  • Διακεκριμένος Δημιουργός
  • *****
  • Ωραία τα λες! 3
  • Να μ' αγαπάς με τα λάθη μου όλα στη σειρά....
    • http://mammael.blogspot.com
Απ: Η ΚΟΥΜΠΑΡΑ ΜΟΥ...
« Απάντηση #22 στις: 13 Νοε 2009, 16:49 »
Αααα καλά εγώ που ήμουν καλέ και δεν το είχα δει αυτό το θέμα; :-\

Τελικά λίγο πολύ όλες μας είμαστε καμμένες από κουμπαριές. Η κοπέλα που μας πάντρεψε ήταν μια κοπέλα που δεν την ξέραμε και πολύ καιρό. Μερικά χρονάκια πριν αλλά ήταν σχεδόν κολλητή μου εκείνη την περίοδο. Επέμενε λοιπόν να μας παντρέψει και έτσι κι έγινε. Μετά όμως άρχισε να ζητάει λεφτά δήθεν ότι ο πατέρας της χαρτόπαιζε και έτρωγε τη δόση του  σπιτιού!! Αλλά τα έδινε αλλού δυστυχώς. Σε ναρκωτικά! Ααα επίσης την είχα βοηθήσει όταν έμεινε έγκυος και δυστυχώς έπρεπε να το ρίξει παρά την αντίθετη άποψη που είχα για αυτό. :(

Στην αρχή δεν της λέγαμε τίποτα γιατί ήταν μπλεγμένη μέχρι το λαιμό και σίγουρα δεν θα είχε να μας τα δώσει. Όταν όμως έμεινα έγκυος και ενώ για ένα διάστημα είχαμε χαθεί, εκείνη μάλλον είχε χαθεί, ο άντρας μου ήθελε τα λεφτά μας πίσω. Το ποσό που μας χρώσταγε ήταν περίπου 3.000 :yikes: Με τα πολλά μάθαμε από τη μαμά της ότι πλέον είχε ξεμπερδέψει με το θέμα ναρκωτικά, είχε κανει αποτοξίνωση, δούλευε και ίσως κάτι μπορούσε να δώσει έστω και λίγα λίγα. Αλλά εκείνη είχε διαφορετική άποψη. Παρ' όλο που ήξερε το ποσό μας δούλευε και μας έλεγε οτι δεν μας χρωστάει τίποτα. Άλλες φορές έλεγε ότι δεν έχει ούτε δίφραγκο.  :briques:

Ο άντρας μου νευρίασε τόσο πολύ που μια μέρα πήγε από τη δουλειά της και την έκανε ρεζίλι στη δουλειά της. Τότε δεν μπορούσε να κάνει τίποτα άλλο και έτσι μια μέρα πήρε τηλέφωνο και ήρθε από το σπίτι να το συζητήσουμε να δούμε πόσα μπορεί να μας δίνει κάθε φορά. Και εκεί μου πέταξε και το εξής: "Μόλις σας ξεπληρώσω θα βαφτίσω και το μωρό" :briques: :briques: :briques: Εγώ βασικά μετά από όλα αυτά δεν ήθελα να βαφτίσει τη Νεφέλη αλλά δεν της είπαμε και όχι. Οι επαφές μας ήταν μέχρι να μας δώσει πίσω τα χρωστούμενα. Μετά από αυτό έχει εξαφανιστεί. Μια φορά την πετύχαμε στο δρόμο, πριν γεννήσω τη μικρή, και όλο έλεγε ότι θα πάρει τηλέφωνο να έρθει για καφέ. Αλλά δεν πήρε ποτέ. Και εγώ φυσικά δεν την κάλεσα ποτέ πουθενά γιατί πολύ απλά επειδή εκείνη έφταιγε όπως το είχε πει άλλωστε και η ίδια έπρεπε να κάνει αυτή το πρώτο βήμα για να επουλωθεί κάπως η σχέση μας. Αλλά δεν το έκανε ποτέ.

Είναι τόσο σημαντικό να κάνεις κάποιον ευτυχισμένο.....

Ξεκίνα από τον εαυτό σου!

Αποσυνδεδεμένος Ειρήνη

  • Μωράκια Moderator
  • Διακεκριμένος Δημιουργός
  • *****
  • Ωραία τα λες! 32
    • Blank
Απ: Η ΚΟΥΜΠΑΡΑ ΜΟΥ...
« Απάντηση #23 στις: 14 Νοε 2009, 15:03 »
Κρίμα Ελιζώ αλλά τουλάχιστον πήρατε τα λεφτά σας.



Αποσυνδεδεμένος μπισκοτάκι

  • Διακεκριμένος Δημιουργός
  • *****
  • Ωραία τα λες! 10
  • το χαμόγελο σας όλη μου η ζωή
    • Stressed
Απ: Η ΚΟΥΜΠΑΡΑ ΜΟΥ...
« Απάντηση #24 στις: 15 Νοε 2009, 17:13 »
Τελικά υπάρχει καμία μας που δεν είναι καμμένη απο κουμπαριά? Εμένα η κουμπάρα που μας πάντρεψε μου είχε ξεκαθαρίσει απο την αρχή οτι δεν θέλει να βαφτήσει το μωρό που θα κάναμε γιατί είχε ένα βαφτηστήρη. Έτσι είπαμε σε μια φίλη. Είπε ναι με μεγάλη χαρά. Την ημέρα που θα πήγενα για τα προσκλητήρια με πήρε τηλέφωνο και μου είπε οτι δεν μπορούνε γιατι το αφεντηκό του άντρα της του έβαλε το μαχαίρι στο λεμό να βαφτήσει το δικό του παιδι. Δεν το πίστεψα φυσικά. Της επέστρεψα τα δώρα που είχε κάνει στο μικρό και μου είπε: θα κανονήσουμε να σου βαφτήσω το επόμενο μωρο. Με έπιασαν τα γέλια απο τα νεύρα μου. Τελικά το βάφτησε η κολητη μου απο τη σχολή.

Αποσυνδεδεμένος Ειρήνη

  • Μωράκια Moderator
  • Διακεκριμένος Δημιουργός
  • *****
  • Ωραία τα λες! 32
    • Blank
Απ: Η ΚΟΥΜΠΑΡΑ ΜΟΥ...
« Απάντηση #25 στις: 16 Νοε 2009, 02:41 »
Τελικά υπάρχει καμία μας που δεν είναι καμμένη απο κουμπαριά? Εμένα η κουμπάρα που μας πάντρεψε μου είχε ξεκαθαρίσει απο την αρχή οτι δεν θέλει να βαφτήσει το μωρό που θα κάναμε γιατί είχε ένα βαφτηστήρη. Έτσι είπαμε σε μια φίλη. Είπε ναι με μεγάλη χαρά. Την ημέρα που θα πήγενα για τα προσκλητήρια με πήρε τηλέφωνο και μου είπε οτι δεν μπορούνε γιατι το αφεντηκό του άντρα της του έβαλε το μαχαίρι στο λεμό να βαφτήσει το δικό του παιδι. Δεν το πίστεψα φυσικά. Της επέστρεψα τα δώρα που είχε κάνει στο μικρό και μου είπε: θα κανονήσουμε να σου βαφτήσω το επόμενο μωρο. Με έπιασαν τα γέλια απο τα νεύρα μου. Τελικά το βάφτησε η κολητη μου απο τη σχολή.
:yikes: :yikes: :briques: :briques: :briques:



Αποσυνδεδεμένος mamamaria

  • Διακεκριμένος Δημιουργός
  • *****
  • Ωραία τα λες! 54
    • Blank
Απ: Η ΚΟΥΜΠΑΡΑ ΜΟΥ...
« Απάντηση #26 στις: 16 Νοε 2009, 08:19 »
Τελικά υπάρχει καμία μας που δεν είναι καμμένη απο κουμπαριά? Εμένα η κουμπάρα που μας πάντρεψε μου είχε ξεκαθαρίσει απο την αρχή οτι δεν θέλει να βαφτήσει το μωρό που θα κάναμε γιατί είχε ένα βαφτηστήρη. Έτσι είπαμε σε μια φίλη. Είπε ναι με μεγάλη χαρά. Την ημέρα που θα πήγενα για τα προσκλητήρια με πήρε τηλέφωνο και μου είπε οτι δεν μπορούνε γιατι το αφεντηκό του άντρα της του έβαλε το μαχαίρι στο λεμό να βαφτήσει το δικό του παιδι. Δεν το πίστεψα φυσικά. Της επέστρεψα τα δώρα που είχε κάνει στο μικρό και μου είπε: θα κανονήσουμε να σου βαφτήσω το επόμενο μωρο. Με έπιασαν τα γέλια απο τα νεύρα μου. Τελικά το βάφτησε η κολητη μου απο τη σχολή.

Δε λες πάλι καλά που σε γλύτωσε από μια τέτοια κουμπαριά! Μακριά από τέτοιους ανθρώπους............  :bur2: :bur2:

Αποσυνδεδεμένος Ελιζώ

  • Διακεκριμένος Δημιουργός
  • *****
  • Ωραία τα λες! 3
  • Να μ' αγαπάς με τα λάθη μου όλα στη σειρά....
    • http://mammael.blogspot.com
Απ: Η ΚΟΥΜΠΑΡΑ ΜΟΥ...
« Απάντηση #27 στις: 16 Νοε 2009, 10:56 »
Τελικά υπάρχει καμία μας που δεν είναι καμμένη απο κουμπαριά? Εμένα η κουμπάρα που μας πάντρεψε μου είχε ξεκαθαρίσει απο την αρχή οτι δεν θέλει να βαφτήσει το μωρό που θα κάναμε γιατί είχε ένα βαφτηστήρη. Έτσι είπαμε σε μια φίλη. Είπε ναι με μεγάλη χαρά. Την ημέρα που θα πήγενα για τα προσκλητήρια με πήρε τηλέφωνο και μου είπε οτι δεν μπορούνε γιατι το αφεντηκό του άντρα της του έβαλε το μαχαίρι στο λεμό να βαφτήσει το δικό του παιδι. Δεν το πίστεψα φυσικά. Της επέστρεψα τα δώρα που είχε κάνει στο μικρό και μου είπε: θα κανονήσουμε να σου βαφτήσω το επόμενο μωρο. Με έπιασαν τα γέλια απο τα νεύρα μου. Τελικά το βάφτησε η κολητη μου απο τη σχολή.

Έλεος δηλαδή! :yikes: :yikes: Και να ήταν αλήθεια ότι το αφεντικό ήθελε να βαφτίσει ο άντρας της το παιδί εκείνη θα το λάδωνε; Μπορεί το ζευγάρι αν θέλει να μη βαφτίσει μαζί όπως έκανε η νονά της Ναντίνας. Ο άντρας της ηταν απλός θεατής-ευτυχώς δηλαδή-και εκείνη μονη της ανέλαβε το μυστήριο. Αλλά καλύτερα πριν γιατί δεν ξέρεις τι θα γινόταν μετά. Τώρα τουλάχιστον το παιδί σου έχει νονά που ενδιαφέρεται.
Είναι τόσο σημαντικό να κάνεις κάποιον ευτυχισμένο.....

Ξεκίνα από τον εαυτό σου!

Αποσυνδεδεμένος angi

  • Ικανοποιητικός Δημιουργός
  • **
  • Ωραία τα λες! 0
Απ: Η ΚΟΥΜΠΑΡΑ ΜΟΥ...
« Απάντηση #28 στις: 16 Νοε 2009, 12:06 »
Γιωτα και Ελιζω  να κανετε το σταυρο σας  που γλιτωσατε  απο τετοιες κουμπαρες,
εμενα η δικια μου πρωην κουμπαρα ειχε βαφτησει 2 κοριτσακια οσο ηταν με τον κουμπαρο μου, αυτη επεμενε βεβαια γιατι ηθελε να δειξει οτι αγαπαγε τα παιδια :mastigio:
αλλα οταν εφυγε ξεχασε οτι ειχε βαφτησει , ουτε φωνη ουτε ακροαση η κυρια και τα παιδακια μειναν χωρις νονα
δεν τα πηρε ουτε τηλεφωνο η ...................... :mastigio: :mastigio: :mastigio:
βεβαια τα παιδακια τα εχει αναλαβει ο κουμπαρος μου αν και δεν ειχε βαλει λαδι , ηταν απλος θεατης οπως ειπε και η Ελιζω, αλλα  παει τα βλεπει , τους κανει δωρα ολα οσα κανει ενας σωστος νονος για τα βαφτηστιρια του και οχι γιατι πρεπει να το κανει αλλα επειδη το θελει απο την καρδια του
τελικα ρε κοριτσια για να κανεις την σημερον ημερα κουμπαρα πρεπει να εισαι πολυ τυχερη , για μην πω τιποτα αλλο.......................