Παρακαλώ συνδεθείτε ή εγγραφείτε κάνοντας κλικ εδώ... Η εγγραφή είναι εντελώς δωρεάν και επιτρέπει την καλύτερη παρακολούθηση του φόρουμ

Μωράκια

 
Παρακαλούμε συνδεθείτε ή εγγραφείτε.


Αποστολέας Θέμα: Δεκατα και αγχος  (Αναγνώστηκε 7120 φορές)

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Κ

  • Διακεκριμένος Δημιουργός
  • *****
  • Ωραία τα λες! 1
  • Λατρευω τα κουκλιά μου!!!!!!
Δεκατα και αγχος
« στις: 27 Νοε 2009, 09:06 »
Yπαρχει περιπτωση να ανεβαζει καποιος δεκατα μονο απο αγχος?
Απο την προηγουμενη Τεταρτη καθε μεσημερι, λιγο πριν ερθουν τα παιδια απο το σχολειο, ανεβαζω δεκατα.
Οι αιματολογικες μου πριν 15 μερες ηταν αρκετα καλες (εαν εξαιρεσουμε τον αιματοκριτη που ειναι στα χαμηλοτερα φυσιολογικα).
Εχω σκοπο εαν συνεχισει η κατασταση να παω παλι για εξετασεις, αλλα μηπως ειναι απο το αγχος?

Αποσυνδεδεμένος angi

  • Ικανοποιητικός Δημιουργός
  • **
  • Ωραία τα λες! 0
Απ: Δεκατα και αγχος
« Απάντηση #1 στις: 27 Νοε 2009, 09:40 »
Ω ναι mommy και εγω οταν στενοχωριεμαι με κατι ή ανχωνομαι ανεβαζω δεκατα, εκανα και εγω εξετασεις πριν μισο μηνα νομιζοντας οτι εχω κατι και ηταν παρα πολυ καλες, :yeah:
ο οικογενειακος μας γιατρος( παθολογος) μου ειπε να μην τα παιρνω ολα τις μετρητης  και να ξεκουραζομαι γιατι ετσι αντιδραει ο οργανισμος μου  απο δεκατα μπορει να αποκτησω σανχαρο μιας και υπαρχει ιστορικο στην οικογενεια μου, :dontknow:
μηπως κουραζεσε παραπανω? σε ολα υπαρχουν και ορια γι'αυτο μας χτυπαει καμπανακι ο οργανισμος μας για να το καταλαβουμε και να κανουμε κατι γ΄'αυτο
δεν πας σε εναν γιατρο να σου πει και αυτος την γνωμη του?



Αποσυνδεδεμένος Μέλος Κ

  • Διακεκριμένος Δημιουργός
  • *****
  • Ωραία τα λες! 1
  • Λατρευω τα κουκλιά μου!!!!!!
Απ: Δεκατα και αγχος
« Απάντηση #2 στις: 27 Νοε 2009, 09:45 »
Νιωθω οτι δεν εχω δυναμεις και εχω και παρα μα παρα πολυ αγχος με το διαβασμα του μικρου.
Κανω δεκατα και μου σφιγγεται το στομαχι. Γινεται τοσο πετρα σαν να εχω κανει 300 κοιλιακους!!!

Αποσυνδεδεμένος mamamaria

  • Διακεκριμένος Δημιουργός
  • *****
  • Ωραία τα λες! 56
    • Blank
Απ: Δεκατα και αγχος
« Απάντηση #3 στις: 27 Νοε 2009, 10:59 »
Το σφίξιμο που περιγράφεις στο στομάχι μοιάζει με τυμπανισμό. Και φυσικά συνδέεται άμεσα με το άγχος, όπως και τα δέκατα. Αν επιτρέπεται, γιατί έχεις τόσο άγχος με το διάβασμα του μικρού; Όπως και να 'χει, δες το σύντομα, γιατί το στομάχι είναι πολύ ύπουλο και δεν ξέρεις τι μπορεί να σου σκαρώσει.

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Κ

  • Διακεκριμένος Δημιουργός
  • *****
  • Ωραία τα λες! 1
  • Λατρευω τα κουκλιά μου!!!!!!
Απ: Δεκατα και αγχος
« Απάντηση #4 στις: 27 Νοε 2009, 11:05 »
Ξερω οτι ειναι χαζο να εχω αγχος με το διαβασμα του μικρου αλλα δεν μπορω να το αποβαλω δυστυχως.
Την μια μερα τσουλαει, η δασκαλα του λεει οτι εχει βελτιωθει αλλα την αλλη μερα εχει ξεχασει αυτα που ξερει. Δεν συγκεντρωνεται.
Ολο αυτο με εχει κουρασει. Εχω κουραστει απιστευτα και καθε φορα που φτανει η ωρα του διαβασματος απλα δεν μπορω. Το στομαχι μου πρηζεται και ποναω απιστευτα. Χθες ημουν σαν 7 μηνων εγκυος.
Θελω να ερθουν τα Χριστουγεννα να ηρεμησουμε.
Παραλληλα με το διαβασμα του μικρου ζηταει και η μεγαλη βοηθεια (προφανως επειδη ζηλευει που ασχολουμαι περισσοτερο με τον μικρο) και "τα παιζω".
Ο αντρας μου ειναι αρκετα πιο χαλαρος. Θα βοηθησει αλλα μεχρι ενα σημειο. Ειναι τοσο χαλαρος που δειχνει να μην νοιαζεται. Ετσι νιωθω τελειως μονη να παλευω... αληθεια με τι?
Δεν με νοιαζει ο γιος μου να ειναι ο πρωτος μαθητης, με νοιαζει ομως να μην εχει κενα.

Αποσυνδεδεμένος Ντόρις

  • Μωράκια Administrator
  • Διακεκριμένος Δημιουργός
  • *****
  • Ωραία τα λες! 69
  • Μες στα δύσκολα, εσύ να με κρατάς...
    • Confused
    • Μωράκια
Απ: Δεκατα και αγχος
« Απάντηση #5 στις: 27 Νοε 2009, 11:09 »
Παλιότερα που καταπιεζόμουν πιο πολύ,ναι,ναι,ναι έκανα δέκατα κάθε τρεις και λίγο που ενίοτε έφταναν μέχρι και 37.5.
Οι εξετάσεις ήταν μια χαρά. Σταμάτησα να ανεβάζω όταν άρχισα να μην καταπιέζομαι τόσο πολύ και να εξωτερικεύω ότι αισθάνομαι πιο πολύ.

Αλήθεια γιατί αγχώνεσαι τόσο πολύ; Κι αν αγχώνεσαι τόσο εσύ ο μικρός τι πρέπει να κάνει που είναι στη θέση του μάθει να διαβάζει; :sweat: :;:

Δώσε περισσότερο χρόνο στον εαυτό σου και το παιδί. Πιθανόν να μην μπορεί να ακολουθήσει και την τάξη κάποιες φορές.
Βοηθάνε τα χρώματα, τα σχέδια και τα παιχνίδια σε σχέση με οτιδήποτε τυποποιημένο!
Θα βάλω ότι μπορώ για τη δυσλεξία να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε την κατάσταση. Μην τρελλαίνεσαι τόσο πολυ. Και να έχει κενά θα τα καλύψετε σιγά σιγά. Θα κάνετε επαναλήψεις και θα χρησιμοποιήσεις και το καλοκαίρι.



Κάθε μέρα γίνε αυτό που πραγματικά ΕΙΣΑΙ!

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Κ

  • Διακεκριμένος Δημιουργός
  • *****
  • Ωραία τα λες! 1
  • Λατρευω τα κουκλιά μου!!!!!!
Απ: Δεκατα και αγχος
« Απάντηση #6 στις: 27 Νοε 2009, 11:16 »
Παλιότερα που καταπιεζόμουν πιο πολύ,ναι,ναι,ναι έκανα δέκατα κάθε τρεις και λίγο που ενίοτε έφταναν μέχρι και 37.5.
Οι εξετάσεις ήταν μια χαρά. Σταμάτησα να ανεβάζω όταν άρχισα να μην καταπιέζομαι τόσο πολύ και να εξωτερικεύω ότι αισθάνομαι πιο πολύ.

Αλήθεια γιατί αγχώνεσαι τόσο πολύ; Κι αν αγχώνεσαι τόσο εσύ ο μικρός τι πρέπει να κάνει που είναι στη θέση του μάθει να διαβάζει; :sweat: :;:

Δώσε περισσότερο χρόνο στον εαυτό σου και το παιδί. Πιθανόν να μην μπορεί να ακολουθήσει και την τάξη κάποιες φορές.
Βοηθάνε τα χρώματα, τα σχέδια και τα παιχνίδια σε σχέση με οτιδήποτε τυποποιημένο!
Θα βάλω ότι μπορώ για τη δυσλεξία να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε την κατάσταση. Μην τρελλαίνεσαι τόσο πολυ. Και να έχει κενά θα τα καλύψετε σιγά σιγά. Θα κάνετε επαναλήψεις και θα χρησιμοποιήσεις και το καλοκαιρι


Βασουλα συμφωνα με τα λεγομενα της λογοπεδικου αλλα και της δασκαλας ο Κωστης δεν εχει δυσλεξια.

Αποσυνδεδεμένος mamamaria

  • Διακεκριμένος Δημιουργός
  • *****
  • Ωραία τα λες! 56
    • Blank
Απ: Δεκατα και αγχος
« Απάντηση #7 στις: 27 Νοε 2009, 16:20 »
Ξερω οτι ειναι χαζο να εχω αγχος με το διαβασμα του μικρου αλλα δεν μπορω να το αποβαλω δυστυχως.
Την μια μερα τσουλαει, η δασκαλα του λεει οτι εχει βελτιωθει αλλα την αλλη μερα εχει ξεχασει αυτα που ξερει. Δεν συγκεντρωνεται.
Ολο αυτο με εχει κουρασει. Εχω κουραστει απιστευτα και καθε φορα που φτανει η ωρα του διαβασματος απλα δεν μπορω. Το στομαχι μου πρηζεται και ποναω απιστευτα. Χθες ημουν σαν 7 μηνων εγκυος.
Θελω να ερθουν τα Χριστουγεννα να ηρεμησουμε.
Παραλληλα με το διαβασμα του μικρου ζηταει και η μεγαλη βοηθεια (προφανως επειδη ζηλευει που ασχολουμαι περισσοτερο με τον μικρο) και "τα παιζω".
Ο αντρας μου ειναι αρκετα πιο χαλαρος. Θα βοηθησει αλλα μεχρι ενα σημειο. Ειναι τοσο χαλαρος που δειχνει να μην νοιαζεται. Ετσι νιωθω τελειως μονη να παλευω... αληθεια με τι?
Δεν με νοιαζει ο γιος μου να ειναι ο πρωτος μαθητης, με νοιαζει ομως να μην εχει κενα.


Σου έγραψα τη γνώμη μου στο άλλο ποστ!  ;)

Αποσυνδεδεμένος Ντόρις

  • Μωράκια Administrator
  • Διακεκριμένος Δημιουργός
  • *****
  • Ωραία τα λες! 69
  • Μες στα δύσκολα, εσύ να με κρατάς...
    • Confused
    • Μωράκια
Απ: Δεκατα και αγχος
« Απάντηση #8 στις: 27 Νοε 2009, 20:20 »
Ναι το ξέρω ότι δεν έχει δυσλεξία αλλά το "σύμπτωμα" αυτό το βλέπω και στο παιδί που έχω στο ιδιαίτερο γιαυτό στο έγραψα. :)


Κάθε μέρα γίνε αυτό που πραγματικά ΕΙΣΑΙ!

Αποσυνδεδεμένος Μέλος Κ

  • Διακεκριμένος Δημιουργός
  • *****
  • Ωραία τα λες! 1
  • Λατρευω τα κουκλιά μου!!!!!!
Απ: Δεκατα και αγχος
« Απάντηση #9 στις: 28 Νοε 2009, 20:11 »
Ναι το ξέρω ότι δεν έχει δυσλεξία αλλά το "σύμπτωμα" αυτό το βλέπω και στο παιδί που έχω στο ιδιαίτερο γιαυτό στο έγραψα. :)
Και καλα εκανες. Εαν ηταν διαπιστωμενο οτι εχει δυσλεξια θα λειτουργουσα διαφορετικα....